Η αγία απλότητα αποτελεί ένα από τα πιο καθαρά μονοπάτια για να πλησιάσει ο άνθρωπος τον Θεό. Δεν χρειάζονται γνώσεις ή περίπλοκες αναζητήσεις· χρειάζεται μια καρδιά ταπεινή, καθαρή και ειλικρινή, ικανή να δεχθεί τον θεϊκό φωτισμό. Μέσα από αυτή την απλότητα, ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει βαθιές πνευματικές εμπειρίες και να αγγίξει τα μυστήρια του Θεού με τρόπο φυσικό και αβίαστο.
«Δηλαδή, Γέροντα, μπορεί ένας άνθρωπος χωρίς πολλή μελέτη να γνωρίσει τα μυστήρια του Θεού;»
Αγία Απλότητα
– «Ναι, αν έχει την αγία απλότητα, μπορεί όχι μόνο να τα γνωρίσει, αλλά και να τα ζήσει. Θυμάστε εκείνον τον πολύ απλό μοναχό που αξιώθηκε να φάει μαζί με τον Χριστό; Πριν γίνει μοναχός ήταν βοσκός και το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν πώς θα σωθεί.
Κάποτε πέρασε από τα μέρη του ένας ερημίτης και του είπε: “Αν θέλεις να σωθείς, να βαδίζεις τον ίσιο δρόμο”. Εκείνος πήρε τα λόγια του κατά γράμμα. Ξεκίνησε λοιπόν έναν δρόμο και περπατούσε επί τρεις ημέρες συνεχώς, όλο ευθεία, μέχρι που στο τέλος έφτασε σε ένα μοναστήρι. Εκεί ο ηγούμενος, όταν είδε τον πόθο που είχε για τη σωτηρία του, τον έκανε αμέσως μοναχό και τον έβαλε να διακονεί στην εκκλησία.
Μια μέρα, την ώρα που καθάριζε τον ναό, πέρασε ο ηγούμενος και τον συμβούλεψε να κάνει καλά τη δουλειά του. Εκείνος, αφού άκουσε τις συμβουλές, ρώτησε τον Γέροντα δείχνοντας τον Εσταυρωμένο: “Γέροντα, ποιος είναι αυτός που στέκεται εκεί πάνω; Έχω τόσες μέρες εδώ και δεν κατέβηκε ούτε να φάει ούτε να πιει”. Ο ηγούμενος θαύμασε την απλότητά του και του είπε: “Εγώ τον τιμώρησα να στέκεται εκεί πάνω, γιατί δεν έκανε καλά τη δουλειά του”.
Ο μοναχός τον άκουσε χωρίς να πει τίποτα. Το βράδυ πήρε το φαγητό του και κλείστηκε μέσα στον ναό. Πήγε κάτω από τον Εσταυρωμένο και Του είπε με πόνο: “Κατέβα, αδελφέ, να φάμε μαζί”. Τότε ο Χριστός κατέβηκε και έφαγε μαζί με τον απλό μοναχό και του υποσχέθηκε ότι θα τον πάρει στο σπίτι του Πατέρα Του, για να χαίρεται αιώνια.
Πράγματι, λίγες ημέρες αργότερα ο απλός αυτός μοναχός κοιμήθηκε ειρηνικά. Βλέπετε, είχε τέλεια άγνοια, αλλά αξιώθηκε να ζήσει τόσο μεγάλα πράγματα χάρη στην πολλή απλότητα και καθαρότητα που είχε.
Για να αναπαυθεί η Χάρη του Θεού μέσα στον άνθρωπο, πρέπει να υπάρχει μέσα του αυτό το άδολο, το καθαρό. Ο Θεός χαρίζεται σε όσους έχουν εξαγνισμένη απλότητα. Όταν προηγηθεί η απλότητα και η καθαρότητα, μαζί με τη θερμή πίστη και την ευλάβεια, τότε ο άνθρωπος φτάνει να βιώνει θεία γεγονότα και να γνωρίζει τα μυστήρια του Θεού, χωρίς να έχει γνώσεις. Γιατί τότε κατοικεί μέσα του η Αγία Τριάδα και, με τον θεϊκό φωτισμό που έχει, βρίσκει εύκολα τα κλειδιά των θείων νοημάτων και ερμηνεύει το πνεύμα του Θεού πολύ απλά και φυσικά, χωρίς διανοητικό πονοκέφαλο.
Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη, Λόγοι Ε’: «Πάθη και Αρετές»»
