Όταν ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης βρισκόταν στο νοσοκομείο στην Κέρκυρα και είχε μείνει μόνο με τον ψάλτη του, τον Πρόδρομο, ο πατήρ του είπε:
«Έλα να αποχαιρετηθούμε, Πρόδρομε, γιατί μεθαύριο φεύγω για την άλλη ζωή. Ήρθε η Παναγία χθες το μεσημέρι και μου το είπε και με γύρισε και στο Άγιον Όρος και είδα τα Μοναστήρια που πολύ επιθυμούσα να ιδώ, αλλά δεν είχα αξιωθεί. Τι να σου διηγηθώ, Πρόδρομε! Τι πολλά Μοναστήρια που έχει το Άγιον Όρος! Τι μεγάλους Ναούς! Τι μεγαλοπρέπεια!».
Και μετά από αυτά του λέγει:
«Να μη στενοχωρηθείς που θα πεθάνει η Κυριακή, η γυναίκα σου, μετά από οκτώ ημέρες· και του Στεφάνου Καραμουρατίδη η γυναίκα, η Αλμαλού, θα πεθάνει και αυτή μετά από δεκατρείς ημέρες».
Πράγματι, έτσι έγινε.
Όταν λοιπόν είχαν περάσει και οι δικές του δύο ημέρες και ήρθε το «μεθαύριο» που θα έφευγε, ο αληθινός δούλος του Θεού, πατήρ Αρσένιος, αφού προηγουμένως κοινώνησε, έφυγε για την αληθινή ζωή κοντά στον Χριστό. Εκείνη τη στιγμή δεν ήταν κανένας Φαρασιώτης δίπλα του. Δεν ήθελε να μένει κανείς κοντά του, για να μην τον περισπούν στην αέναη προσευχή του.
