Ομολογία του δαίμονα! Με ποιες αμαρτίες χαίρονται πιο πολύ οι δαίμονες.
Καθώς συζητούσαν (ο Άγιος Ανδρέας ο διά Χριστόν Σαλός με τον υποτακτικό του Επιφάνιο), ένας δαίμονας που μόνο ο όσιος Ανδρέας τον έβλεπε, στεκόταν εκεί και ετοίμαζε παγίδα για τον Επιφάνιο.
Ομολογία του Δαίμονα στον Άγιο Ανδρέα
- Φύγε από δω, πονηρέ και ακάθαρτε! του λέει ο όσιος.
- Πιο πονηρός και πιο δολερός από σένα δεν υπάρχει άλλος σ’ αυτή την πόλη (Κων/πολη), αποκρίθηκε ο δαίμονας.
Κι αν θέλεις να σου πω την αλήθεια, θα έρθει καιρός που θα χάσω την τέχνη μου, γιατί οι άνθρωποι θα γίνουν πιο πονηροί από μας τους δαίμονες. Τότε τα μικρά παιδιά θα είναι πολύ πιο πονηρά απ’ όσο είναι σήμερα οι μεγάλοι. Έτσι, θα πάψουμε πια να πολεμάμε τους ανθρώπους, μιας και από μόνοι τους θα γνωρίζουν την πονηριά.
- Και πού το ξέρεις; ρώτησε ο όσιος.
- Ο πατέρας μας (ο Διάβολος), που κάθεται στον Άδη, έχει μεγάλη πείρα. Πολλά ξέρει και πολλά προβλέπει. Έτσι διδάσκει κι εμάς. Η δική μας φύση, βλέπεις, δεν ξέρει τίποτα.
- Με ποιες αμαρτίες χαίρεστε περισσότερο εσείς οι δαίμονες;
- Με την ειδωλολατρία, τη μαγεία και τη φαρμακεία.
Ιδιαίτερα, βέβαια, με τον φόνο, καθώς και με τον πατέρα του, τον φθόνο, και τη μητέρα του, τη μνησικακία, που οδηγούν και σε πολλά άλλα κακά.
Επίσης, με τον σοδομισμό (ομοφυλοφιλία) και τη μοιχεία.
(Για τον Θεό, δεν έχει αποποινικοποιηθεί ποτέ!…).
- Αν κάποιος απαρνηθεί τα πάθη σας και πλησιάσει μετανοημένος τον Κύριο, τι νιώθετε;
- Καλά, δεν ξέρεις ότι αυτό μας προξενεί αηδία και οργή;
Ωστόσο, όσο ζει ο άνθρωπος, ελπίζουμε ότι θα επιστρέψει σ’ εμάς, γιατί πολλοί είναι εκείνοι που μας πρόδωσαν πρόσκαιρα, αλλά αργά ή γρήγορα ήρθαν πάλι κοντά μας.
Όταν τ’ άκουσε αυτά ο άγιος, τον φύσηξε, κι αμέσως έγινε άφαντος.
Από το βιβλίο: «Άγιος Ανδρέας ο διά Χριστόν Σαλός», σελ. 230, Εκδ. Ιερά Μονή Παρακλήτου, 2005.
