Τα Εισόδια της Θεοτόκου αποτελούν μία από τις σημαντικότερες Θεομητορικές εορτές της Ορθοδοξίας, τιμώντας την είσοδο της Παναγίας στον Ναό και την αφιέρωσή της στον Θεό. Μέσα από το γεγονός αυτό αρχίζει να αποκαλύπτεται το θεϊκό σχέδιο για τη σωτηρία του ανθρώπου.
Tα Εισόδια της Θεοτόκου
Η Παναγία γεννήθηκε από τον Ιωακείμ και την Άννα, δύο ανθρώπους προχωρημένης ηλικίας που με πολύ πόνο και θερμή προσευχή ζητούσαν από τον Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί, ώστε να Του το αφιερώσουν. Ο Θεός άκουσε τη δέησή τους και, παρά την κοινωνική κατακραυγή που βίωναν επειδή ήταν άτεκνοι, τους χάρισε ένα κορίτσι, τη Μαρία, γεμίζοντας το σπίτι τους με χαρά και ελπίδα. Το ζευγάρι δεν ξέχασε το τάμα του.
Όταν η μικρή Μαρία έγινε τριών ετών, οι γονείς της την οδήγησαν στον Ναό και την παρέδωσαν στον Αρχιερέα Ζαχαρία. Εκείνος την ευλόγησε λέγοντας πως το όνομά της θα υμνείται σε όλες τις γενεές και πως με εκείνη θα ευλογηθούν όλα τα έθνη και ο Θεός θα λυτρώσει τον λαό Του. Ο Ζαχαρίας οδήγησε τη Μαρία στα Άγια των Αγίων, όπου παρέμεινε για δώδεκα ολόκληρα χρόνια.
Στην εικόνα της εορτής βλέπουμε τη μικρή Παναγία με φωτοστέφανο να προσφέρεται από τους γονείς της με ευλάβεια στον Ζαχαρία, ο οποίος την υποδέχεται με τιμή και ευχή. Πίσω από το ζεύγος, νεαρές κοπέλες κρατούν αναμμένες λαμπάδες, συνοδεύοντας τη Μαρία στο ιερό της αφιέρωσής της.
Έτσι, η Μαρία, προορισμένη από τη μητέρα της, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στον Θεό, ο οποίος την αξίωσε περισσότερο από κάθε άλλη γυναίκα: την έκανε Μητέρα του Υιού Του.
Η εορτή των Εισοδίων καθιερώθηκε στον 6ο αιώνα στα Ιεροσόλυμα, σύμφωνα με την Παράδοση της Εκκλησίας μας. Ο Άγιος Σωφρόνιος Πατριάρχης Ιεροσολύμων αναφέρεται γραπτώς σε αυτήν την εορτή. Στην Κωνσταντινούπολη, την καρδιά της Ορθοδοξίας, η εορτή καθιερώθηκε προς το τέλος του 7ου ή τις αρχές του 8ου αιώνα.
Η είσοδος της Θεοτόκου στον Ναό αποτελεί σημαντικό σταθμό στο σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου. Η Παναγία εισέρχεται στα Άγια των Αγίων, όπου μέχρι τότε έμπαινε μόνο ο Αρχιερέας μια φορά τον χρόνο. Εκεί παρέμεινε μέχρι τον Ευαγγελισμό της από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ.
Η Εκκλησία μας τιμά την εορτή αυτή κάθε χρόνο στις 21 Νοεμβρίου με ιδιαίτερη πανηγυρικότητα. Η σημασία της είναι βαθιά, καθώς θεωρείται η απαρχή της πορείας της Θεοτόκου και, παράλληλα, της σωτηρίας όλου του ανθρωπίνου γένους.
Τα Εισόδια διδάσκουν πολλά: όπως οι γονείς της Θεοτόκου την εισάγουν στον Ναό, έτσι κι εκείνη εισάγει πνευματικά όλους εμάς στην παρουσία και στη λατρεία του Θεού. Σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, η Μαρία εισοδεύει στα Άγια των Αγίων ενώ η ίδια αποτελεί τον αγνό Ναό του Σωτήρος, την Κιβωτό της σωτηρίας.
Η εορτή αυτή είναι και το προοίμιο της «μητρόπολης των εορτών», των Χριστουγέννων. Γι’ αυτό στην ακολουθία του όρθρου ακούγονται για πρώτη φορά οι καταβασίες των Χριστουγέννων: «Χριστός γεννάται, δοξάσατε» και «Χριστός εξ ουρανού, απαντήσατε». Λόγια χαρμόσυνα, που μεταφέρουν μήνυμα ελπίδας σε μια εποχή γεμάτη δυσκολίες.
Γιατί όμως σε μια Θεομητορική εορτή ακούμε ύμνους που αναφέρονται στη Γέννηση του Χριστού; Επειδή, όπως η Παναγία προετοιμάστηκε στα Άγια των Αγίων για να γίνει ο Νέος Παράδεισος που θα δεχόταν τον Χριστό, έτσι κι εμείς καλούμαστε αυτές τις ημέρες να προετοιμάσουμε την καρδιά και την ψυχή μας, ώστε να υποδεχθούμε τον Γεννηθέντα Κύριο. Όχι μέσα στη λάμψη των καταστημάτων και των στολισμών, αλλά μέσα μας, βαθιά.
Μόνο τότε θα μπορέσουμε αληθινά να νιώσουμε τη χαρά και την πληρότητα που χαρίζει η παρουσία Του στη ζωή μας.
